Τετάρτη, 10 Ιουλίου 2019

Καταναλώνω, άρα υπάρχω(I consume, therefore I am)





Στο μουσικό ντοκιμαντέρ του Βιμ Βέντερς Buena Vista Social Club, παρακολουθούμε κάποιους σπουδαίους γερο-Κουβανούς μουσικούς να παίζουν μουσική, να μιλάνε για τη ζωή τους. Πέρα απ’ το ταλέντο τους αυτό που εντυπωσιάζει σίγουρα τον θεατή είναι πως αυτοί οι άνθρωποι μεγάλωσαν με τόσο λίγα πράγματα, τόσο φτωχικά, αλλά είναι τόσο κεφάτοι και αισιόδοξοι.
In Wim Wenders’ documentary film Buena Vista Social Club about the music of Cuba we see some great old-Cuban musicians playing music and talk about their life. Aside their talent that grabs the viewer, what also impresses is how these people grew up with so few possessions, so destitute yet they are so joyous and optimistic.
“Μήπως η ολιγάρκεια κάνει τον άνθρωπο πιο ευτυχισμένο;” σκεφτόμουν βλέποντας την ταινία.
“Is it perhaps frugality that makes a man happy?” I was thinking as I was watching the movie.
Όταν όμως οι Κουβανοί μουσικοί βρίσκονται στη Νέα Υόρκη για κάποια συναυλία τους βλέπουμε να συναρπάζονται απ’ τις βιτρίνες των εμπορικών καταστημάτων, την αφθονία στα σούπερ μάρκετ, τα αυτοκίνητα και τα κτίρια.
But when the Cuban musicians found themselves in New York for a gig, we see them becoming fascinated by the fronts of the stores, the abundance in the supermarkets, the cars, the buildings.
Τα μάτια τους γυαλίζουν όταν τους δίνεται η δυνατότητα να πάρουν μέρος στον καταναλωτικό παράδεισο. Ζούσαν καλά έχοντας λίγες καταναλωτικές επιλογές -και εξασφαλισμένη την επιβίωση. Όμως σαν βρίσκονται με χρήματα στα χέρια τι άλλο μπορούν να κάνουν, τι καλύτερο, απ’ το να καταναλώσουν;
Their eyes glint at the prospect of being a part in the heaven of consumerism. They were leading a good life when their consuming options were limited – and their survival secured. But with money in their pockets, what else could they do, was anything better than consume?
Το καταναλωτικό ήθος (καταλώνω, άρα υπάρχω) είναι μια επινόηση του σύγχρονου κόσμου.
The consumer’s mentality (I consume, therefore I am) is a notion of the modern world.
Οι πρόγονοι μας, δυο γενιές πίσω το πολύ, πίστευαν ότι η ολιγάρκεια και η αποταμίευση είναι μεγάλες αρετές. Επιδιόρθωναν τα ρούχα τους και τα έπιπλα. Οι ηλεκτρικές συσκευές και τα οχήματα που αγόραζαν -όσοι μπορούσαν να αγοράσουν- υποτίθεται ότι θα κρατούσαν μια ολόκληρη ζωή. Θεωρούσαν αμαρτία να πετάνε το φαγητό, ακόμα και την τελευταία μπουκιά ψωμί.
Our ancestors, two generations before at the most, held frugality and saving as virtues. They were fixing their clothes and the furniture. The home appliances and the cars they were buying – those who could afford them – were meant to last for a lifetime. It was a sin to waste food, even a single morsel of bread.
Ήταν λιγότερο ευτυχισμένοι από μας; Όχι, αλλά ούτε και περισσότερο.
Were they more miserable than us? No, but then again neither were they happier.
Το πρόβλημα είναι ότι ο καπιταλισμός δεν συμμερίζεται αυτή την ολιγάρκεια. Κάθε επιχείρηση πρέπει να μεγιστοποιεί τα κέρδη της, και να τα επενδύει σε νέα προϊόντα, που θα φέρουν νέα κέρδη.
Οι επιχειρήσεις παράγουν διαρκώς νέα προϊόντα. Και κάποιος πρέπει να τ’ αγοράσει.

The corporations produce constantly new products; and someone has to buy them.
Αν οι άνθρωποι έκαναν μια παγκόσμια στάση αγορών, για ένα μήνα το πολύ, θα έπλητταν την οικονομία πολύ περισσότερο απ’ όλες τις απεργίες και τις εξεγέρσεις μαζί.
If all the people around the globe refrained from shopping for a month, tops, they would debilitate the economy more than all strikes and revolutions combined.
Στην πραγματικότητα αν κανένας άνθρωπος δεν αγόραζε τίποτα για μια βδομάδα η παγκόσμια οικονομία θα κατέρρεε.
In fact, if nobody bought anything for a week, the global economy would collapse.
Όμως οι άνθρωποι δεν μπορούν να σταματήσουν να αγοράζουν. Η κατανάλωση, το shopping, είναι τόσο ευχάριστο για τον ανθρώπινο εγκέφαλο, όσο καμία άλλη συνήθεια, νοοτροπία ή ιδεολογία.
But people can’t stop buying. Shopping is as gratifying for the human brain as no other habit, mindset or ideology
~~
Σκεφτείτε τις μεγάλες θρησκείες και τις ιδεολογίες. Πόσοι χριστιανοί μπορούν να είναι όλη τους τη ζωή -ή έστω μια μέρα- αληθινοί χριστιανοί; Πόσοι εναλλακτικοί να ζουν στις ερημιές, πόσοι κομμουνιστές να αρκούνται με τα προϊόντα που δικαιούνται; Είναι δύσκολο να ζεις έτσι και λίγοι καταφέρνουν ν’ ακολουθήσουν τα διδάγματα.

Consider the popular religions and ideologies. How many Christians can be true Christians throughout their entire life – or even for a day? How many alternatives live in abandoned places, how many communists are content with their fair share of the products? It is hard to live like that and only a few people really live by the morals.
Ο καταναλωτισμός απ’ την άλλη είναι ευχάριστος, για όλους. Ακόμα κι αν δεν έχεις αρκετά χρήματα μπορείς να δανειστείς απ’ την κάρτα σου -την τράπεζα, για να μπορέσεις να αγοράσεις αυτό που “θέλεις”. Ειδικά αν το βρεις με έκπτωση 50%. Πώς θα την ξεπληρώσεις είναι κάτι που θα σκεφτείς αργότερα.

On the other hand, consumerism is something pleasant for everybody. Even if you are short of money, you can borrow from the bank or use your credit card to get what you “want”; especially if it is offered at a 50% discount. You will figure out later how you will cough up.
~~
Στην πραγματικότητα όλα αυτά που αγοράζουμε δεν είναι πράγματα που έχουμε ανάγκη. Αλλά είναι πράγματα-υπηρεσίες που θέλουμε να έχουμε, που μας έπεισαν ότι θέλουμε να τα έχουμε.

The truth is we don’t need all these things we buy. But we are conditioned to believe that the items or services we want to obtain are things we really want.
Τα σύγχρονα προϊόντα είναι φτιαγμένα για να κρατούν λίγο καιρό. Ακόμα κι αν συνεχίζουν να λειτουργούν μαθαίνουμε ότι πρέπει να τα αντικαταστήσουμε με το νέο μοντέλο, με το καινούριο πρόγραμμα. Κάθε χρόνο κυκλοφορεί ένα νέο iphone. Γιατί εσύ να συνεχίσεις να έχεις το παλιό; -το περσινό!

The modern products are not designed to last for too long. But even if they remain in working order, we are informed that we need to replace them with the state-of-the-art model, with the brand-new software. Every year there is a new iPhone. Why should you keep the obsolete (a mere year before!) model?
Η μόδα στα ρούχα διαρκώς αλλάζει. Αυτοί που έχουν περισσότερα χρήματα θα αγοράσουν τα επώνυμα ρούχα, παρότι τα περσινά δεν έχουν φθορές. Αυτοί που έχουν λιγότερα χρήματα, οι περισσότεροι, ψωνίζουν απ’ τις αλυσίδες της πλέμπας (Η&Μ, Zaras κλπ) όπου τα φτηνά ρούχα διαλύονται συνήθως πριν περάσει ένας χρόνος, πριν φτάσουν οι καινούριες εκπτώσεις.

The fashion in clothes is constantly changing. Those who can afford it will shop from eponymous labels no matter if the ones they bought a year before are still in pristine condition. Those who are not very well-off will resort to low-end chain stores for the trash (H&M, ZARA, etc) where the second-rate clothes fall apart not even lasting for a year, before the new discount period begins.
Οι εκπτώσεις κι οι προσφορές (δες Black Friday) οδηγούν τους ανθρώπους σε καταναλωτικό ντελίριο. Μπορεί να μη χρειάζεσαι παγωτομηχανή, αλλά όταν τη βρίσκεις στη μισή τιμή είναι δύσκολο να μην την αγοράσεις.

Discounts and special offers (consider Black Friday) make people act senselessly. You can do without an ice cream maker, but when it is up for grabs at half the price it is unlikely to pass it by.
Όλες οι πρώην θρησκευτικές γιορτές συνοδεύονται με όργια κατανάλωσης. Τα Χριστούγεννα είναι συνώνυμα της σπατάλης -και της αναγέννησης της “πεσμένης αγοράς”. Καινοφανείς γιορτές, όπως του Βαλεντίνου, ακόμα και οι εθνικοί εορτασμοί, οι καλοκαιρινές διακοπές, κάθε αργία και ευκαιρία, έχουν αξία μόνο εφόσον μπορούμε να καταναλώσουμε.

All the ex religious holidays are connected with orgies of spending. Christmas is the synonym of extravagance – and the boost for the slumped market. Newfangled celebrations, like Valentine’s Day, or even national celebrations, summer holidays, every bank holiday and day-off mean nothing unless we can consume.
~~
Κι όσο αφορά τη διατροφή, εκεί είμαστε απόλυτα χαρούμενοι καταναλώνοντας. Αυτή τη στιγμή ξοδεύονται στον δυτικό κόσμο για δίαιτες περισσότερα χρήματα απ’ όσα θα χρειάζονταν για να λυθεί το πρόβλημα το παγκόσμιου υποσιτισμού.

When it comes to food, the thrill we get by consuming is absolute. Right now there is more money spent on diets than solving the problem of world hunger.
Αυτή είναι η αποθέωση, η μεγαλύτερη νίκη του καταναλωτισμού: Όχι μόνο τρώμε πολύ περισσότερα απ’ όσο πρέπει να φάμε, όχι μόνο πετάμε περισσότερα απ’ όσα τρώμε, αλλά μετά ξοδεύουμε ακόμα περισσότερα σε δίαιτες, σε φαγητά με χαμηλά λιπαρά και σε γυμναστήρια.

This is the apotheosis, the biggest win of consumerism: not only do we eat more than we can, not only do we waste more than we can eat, but on top of that we spend even more money on diets, low-fat food and gyms.
Γιατί το κάνουμε; Γιατί το κάνουν όλοι οι άνθρωποι σ’ όλον τον κόσμο, μόλις τους δοθεί η δυνατότητα;
Why are we doing this? Why all the people around the world do so when they are given the chance?
Γιατί νιώθουμε ωραία αγοράζοντας, αποκτώντας περισσότερα.
Because we feel good when we buy, we feel fine when we obtain more.
~~
Σκεφτείτε πόσο όμορφα νιώθει ένας άνθρωπος όταν του κάνουν ένα δώρο. Ακόμα κι αν δεν το χρειάζεται, ακόμα κι αν δεν το ήθελε, ακόμα κι αν δεν είναι εκείνο που ήθελε (σου χαρίζουν γάιδαρο και τον κοιτάς στα δόντια;), νιώθει ότι έχει κερδίσει.

Consider the joy someone feels when they are given a gift. Even if they didn’t need it, even if they didn’t want it, even if it was not exactly what they desired (looking a gift horse in the mouth?), they think they have earned something.
Η συσσώρευση αγαθών είναι ορμέμφυτο. Τα παιδιά λατρεύουν τα δώρα και τους είναι πολύ δύσκολο να μοιραστούν κάτι δικό τους. Μπορείς να τα εκπαιδεύσεις να το κάνουν, αλλά δεν τους είναι ευχάριστο.

It is an instinct to amass gifts. The children love presents and it is hard for them to share something they belong. You can teach them to do so, but it is not something pleasant for them.
Η ιδιοκτησία είναι κλοπή, έλεγε ο Προυντόν. Και στους ίδιους κύκλους θ’ ακούσεις θεωρίες για το πόσο πιο ολοκληρωμένοι είναι οι άνθρωποι όταν μοιράζονται.
‘Property is theft’ said Proudhon. In similar circles, you’ll hear theories about how much more complete are the people who share.
Κι ο Χριστός, λένε οι Γραφές, προέτρεπε τους Εβραίους συμπατριώτες του να δίνουν τον έναν χιτώνα απ’ τους δύο. Ο Μωάμεθ έριξε τον πήχυ, κι είπε ότι κάθε έμπορος πρέπει να δίνει μόνο το 10% απ’ τα κέρδη του στους φτωχούς.
Christ too, so the scripts read, was urging his Jewish compatriots to give one cloak away if they had two. Mohammed didn’t go to such lengths by saying that every trader should donate a 10% of his profits to the poor.
Στον βουδισμό τίποτα το υλικό κι εγκόσμιο δεν έχει αξία. Όσο απαλάσσεσαι απ’ τα υλικά τόσο πιο κοντά στη φώτιση φτάνεις. Στον κομφουκιανισμό η μεγαλύτερη αρετή του ατόμου είναι η προσφορά στο κοινωνικό σύνολο.

Material wealth and whatever earthly carries no value in Buddhism. The more you free yourself from these, the closer you get to enlightenment. In Confucianism, a man’s greatest virtue is what they offer to society.
Κι η σύγχρονη new age φιλοσοφία, τύπου Μπουσκάγια, αναφέρεται στο να είσαι, που είναι πιο σημαντικό απ’ το να έχεις.

The contemporary new age philosophy (see Buscaglia) also focuses on your being, which is more important than having possessions.
Όλες αυτές οι ιδεολογίες προσφέρουν κάποιο αντάλλαγμα για την απαλλαγή απ’ τα υλικά αγαθά. Στις θρησκείες είναι η μεταθανάτια ανταμοιβή (παράδεισοι και νιρβάνες), στις πολιτικές θεωρίες είναι η ουτοπία του επερχόμενου παράδεισου επί Γης.

All these ideologies give something in return for renouncing materials. In religions it is the afterlife (heavens and nirvanas), in political theories it is the utopia of the forthcoming heaven on earth.
Όλοι αυτοί, κομμουνιστές κι αναρχικοί, χριστιανοί και μουσουλμάνοι, new agers και εναλλακτικοί, πείθουν πολύ λιγότερους απ’ όσους πείθει η καταναλωτική ηθική, που λέει κάτι πιο απλό: Αγόρασε όσο περισσότερα μπορείς -ειδικά όταν έχουμε εκπτώσεις.

All these people, communists and anarchists, Christians and Muslims, new agers and alternatives, convince considerably fewer than those that consumer’s mentality does which goes for something plainer: Buy as much as possible – especially when it is the discount period.
~~
Και γιατί να μην το κάνουμε, αφού νιώθουμε ωραία; Αν η κατανάλωση προκαλεί ευδαιμονία, τότε γιατί όχι;
Why not do it, if it keeps us happy? If consumption brings happiness, what’s the problem?
Το πρώτο πρόβλημα είναι ότι συνήθως αγοράζουμε περισσότερα απ’ όσα μπορούμε. Σ’ αυτό βοηθάνε οι τράπεζες, με τα καταναλωτικά δάνεια και τις πιστωτικές κάρτες. Αλλά δεν βοηθάνε όταν ζητάνε πίσω τα δανεικά -συν τους τόκους.
The first one is that we buy more than we can afford. The banks contribute to this by offering consumer loans and credit cards. But they don’t contribute when they ask the money –plus interest- back.
~~
Το δεύτερο πρόβλημα είναι τι κάνουμε για να βγάλουμε λεφτά, προκειμένου ν’ αγοράσουμε όλα αυτά τα πράγματα που μας κάνουν χαρούμενους .

The second problem is what we are doing to make money to buy all these things that make us happy.
Οι περισσότεροι άνθρωποι δουλεύουμε σε δουλειές υψηλού μόχθου και χαμηλής αμοιβής. Καθώς ξοδεύουμε τις μέρες μας άσκοπα θέλουμε κάτι να μας ανεβάσει ψυχολογικά. Μία απ’ τις ντόπες, εξίσου εθιστική με τα σκληρά ναρκωτικά, είναι η κατανάλωση.
Most of us have taxing jobs with low wages. As we live our life aimlessly, we need something to boost our spirits. One of the dopes, which is as addictive as the hard drugs, is consumption.

Φαύλος κύκλος. Όσο περισσότερο δυστυχισμένος νιώθεις με τη ζωή που ζεις τόσο αγοράζεις, τόσο ξοδεύεις, τόσο περισσότερο πρέπει να δουλεύεις για να βγάλεις χρήματα να ξοδέψεις. Και ποτέ δεν μπορείς ν’ αγοράσεις όλα αυτά που θέλεις.

It is a vicious circle. The more miserable you feel your life is, the more you spend, and therefore you have to work harder to make the necessary money. But you are never able to buy everything you want.

~~
~~
Το τρίτο πρόβλημα είναι ότι αντί να έχουμε πράγματα καταλήγουμε να μας έχουν αυτά. Η εξάρτηση μας απ’ το κινητό μας, τον υπολογιστή, τη συνδρομητική τηλεόραση, το αυτοκίνητο, τα παπούτσια είναι τερατώδης.

The third problem is that we don’t own the things we buy, instead they own us. Our addiction to our mobile phone, our computer, the pay TV, our car or shoes is beyond description.
Ζητήστε από οποιονδήποτε άνθρωπο να ζήσει λίγες μέρες χωρίς αυτά τα πράγματα: Θα νιώσει ότι η ζωή του δεν έχει νόημα. Κενότητα.

Ask any man to live for a few days without these things: they will feel that their life makes no sense anymore. Emptiness.
Οπότε ο καταναλωτισμός, τα πράγματα-υπηρεσίες που αγοράζουμε μοιάζουν να έχουν αντικαταστήσει τη θρησκεία, τις ιδεολογίες, τις ανθρώπινες σχέσεις.
Therefore, it seems that consumerism, namely the things/services we buy, has displaced religion, ideologies and human relationships.
Δεν ψάχνουμε πλέον για το νόημα της ζωής μας. Το έχουμε βρει: Να καταναλώνουμε.
We are not searching anymore for the meaning of life, for we have already found it: consuming.


by vneos1987.blogspot

Κυριακή, 7 Ιουλίου 2019

Ερωτική ζήλια: Τα αίτια, τα αποτελέσματα και οι τρόποι αντιμετώπισης








Η ερωτική ζήλια είναι ένα συναίσθημα, που συνδέεται άρρηκτα με την ανησυχία και το θυμό.Όταν κάποιος ζηλεύει, έχει το φόβο ότι ο σύντροφός του θα τον εγκαταλείψει και αισθάνεται μια μόνιμη απειλή. Αυτή η απειλή ενεργοποιεί τη ζήλια σαν μια στρατηγική αντιμετώπισης που δίνει την ψευδαίσθηση πως με αυτόν τον τρόπο θα αποφύγει κανείς δυσάρεστες εκπλήξεις. 
Η ζήλια οδηγεί στο να εστιάζει κανείς μόνο στο «αρνητικό», είτε αυτό είναι σκέψη, είτε γεγονός. Η συμπεριφορά του συντρόφου μεταφράζεται πάντα ως απώλεια ενδιαφέροντος (ακόμα κι αν κάτι τέτοιο δεν ισχύει στην πραγματικότητα) και αυτό οδηγεί σε αυθαίρετα συμπεράσματα, όπως το ότι έχει βαρεθεί ή έχει ερωτευτεί κάποια άλλη. Έτσι, το άτομο που ζηλεύει βιώνει πόνο, προδοσία, φόβο και αβεβαιότητα, τα οποία συνήθως καταλήγουν σε έμμονες ιδέες, ακόμα και σε βίαιες συμπεριφορές.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΑΙΤΙΑ
Τα αίτια της εκδήλωσης ζήλιας μπορεί να είναι βιολογικά ή περιβαλλοντικά. Οι ειδικοί στις εξελικτικές θεωρίες πιστεύουν ότι η ερωτική ζήλια είναι μέρος ενός μηχανισμού, με τον οποίο οι άνθρωποι (και κάποια ζώα) εξασφαλίζουν πρόσβαση στους πιο αναπαραγωγικούς συντρόφους. Αυτό εκφράζεται διαφορετικά σε κάθε φύλο. Οι άντρες ζηλεύουν γιατί αναζητούν αποκλειστικότητα στην αναπαραγωγή από τη σύντροφό τους, ενώ οι γυναίκες επειδή αναζητούν την προστασία και την φροντίδα του αρσενικού, προκειμένου να αισθανθούν ασφάλεια.

Τα περιβαλλοντικά αίτια έχουν να κάνουν με τον τρόπο ανατροφής και τις επιπτώσεις του στην προσωπικότητα του ατόμου. Υπάρχει μια λεπτή ισορροπία ανάμεσα σε ενδείξεις «φυσιολογικής» ζήλιας, που τη βιώνει ένα μεγάλο ποσοστό και σχετίζεται κυρίως με τις αντιλήψεις περί μονογαμίας και δέσμευσης, και της υπερβολικής ζήλιας, που μπορεί να καταστρέψει μια σχέση, ακόμα κι αν δεν υπάρχει πραγματική απειλή. Το κίνητρο για αυτή τη ζήλια είναι η ανάγκη ελέγχου του άλλου, η οποία δίνει μια ψευδαίσθηση ότι έτσι δεν θα μπορέσει ή δεν θα προλάβει να απατήσει. 
Άλλο ένα αίτιο είναι η έλλειψη αυτοεκτίμησης, η οποία εξωτερικεύεται μέσω της κτητικότηταςκαι της καχυποψίας ότι κάθε κίνηση του συντρόφου συνεπάγεται την επιθυμία του για απιστία. Επίσης, μπορεί να προέρχεται από συσσωρευμένο θυμό, ο οποίος εξωτερικεύεται μέσα από απειλές ή βίαιες συμπεριφορές

Ακόμα κι αν ο σύντροφος κάνει υποχωρήσεις για να αποφύγει τα ξεσπάσματα του «ζηλιάρη» και αρχίσει να αποφεύγει δραστηριότητες ή ανθρώπους για να του επιβεβαιώσει την αγάπη του, η καχυποψία δεν σταματάει και δημιουργεί και στους δύο συναισθήματα άγχους και μελαγχολίας. Οι κατηγορίες για σχέση ή φλερτ με άλλο άτομο είναι πολύ συχνές, συνήθως ανυπόστατες και ενδείξεις προσωπικής ανασφάλειας.

ΠΟΙΑ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ;
Τα αποτελέσματα της παράλογης ζήλιας είναι ποικίλα και εμφανή σε αρκετές συμπεριφορές της καθημερινότητας. Ένα από αυτά είναι η παρακολούθηση, για να επιβεβαιώσει ο «ζηλιάρης» σύντροφος ότι όντως βρίσκεστε στο σημείο που του είπατε. Παράλληλα, θα κάνει ερωτήσεις διασταύρωσης της αλήθειας, θα καλεί αρκετές φορές στο κινητό ή θα περνάει «τυχαία» από το σημείο που είστε. Αυτή η εισβολή στον προσωπικό χώρο μπορεί να γίνει με ψάξιμο του κινητού, για τυχόν «ύποπτα» μηνύματα ή κλήσεις, άνοιγμα του λογαριασμού e-mail ή υποκλοπή κωδικών σε ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης. Όλα τα παραπάνω φθείρουν σε μεγάλο βαθμό τη σχέσησυλλογικά αλλά και τους δυο συντρόφους ατομικά. Ο ζηλιάρης νιώθει φθόνο, καχυποψία και έλλειψη εμπιστοσύνης και ο άλλος πίεση και αίσθημα εγκλωβισμού.

ΤΙ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ;
Αναμφίβολα όμως υπάρχουν τρόποι για να μετριαστεί ή να εξαλειφθεί το συναίσθημα ζήλιας και οι συμπεριφορές που την ακολουθούν, αρκεί να υπάρξει η αντίστοιχη προσπάθεια. Παρακάτω ακολουθούν κάποιες συμβουλές:

-Παραδεχτείτε τις σκέψεις και τα συναισθήματα ζήλιας σας.
Όταν αντιλαμβάνεστε ότι αισθάνεστε ζήλια, πάρτε μια βαθιά ανάσα και παρατηρήστε τις σκέψεις και τα συναισθήματά σας. Θα ανακαλύψετε έτσι ότι αυτά διαφέρουν από την πραγματικότητα.

-Μην υποκύπτετε στις σκέψεις και τα συναισθήματα ζήλιας.
Αποδεχτείτε ότι βιώνετε το συναίσθημα της ζήλιας αλλά προσπαθήστε να μην το αφήσετε να παρασύρει και τη συμπεριφορά σας. Ο θυμός και το άγχος που προκαλεί σίγουρα δεν είναι οι καλύτεροι σύμβουλοι!

-Η αβεβαιότητα είναι κομμάτι κάθε σχέσης.
Ο άνθρωπος που ζηλεύει αναζητά συνεχώς τη βεβαιότητα πως μπορεί να ελέγξει τη σχέση. Αυτή η βεβαιότητα όμως είναι απλώς μια ψευδαίσθηση, καθώς η ίδια η καθημερινότητα επιβεβαιώνει συνεχώς ότι υπάρχουν πάρα πολλοί περιορισμοί ως προς τον έλεγχο των καταστάσεων, γεγονός που υποδηλώνει ότι ποτέ δεν μπορούμε να είμαστε απόλυτα σίγουροι.

-Ελέγξτε τις πεποιθήσεις και τις προσδοκίες σας γύρω από τις σχέσεις.
Υπάρχουν αρκετές δυσλειτουργικές, μη ρεαλιστικές πεποιθήσεις που μπορεί να οδηγήσουν στην εκδήλωση ζήλιας. Τέτοιες μπορεί να είναι: «οι προηγούμενες σχέσεις του συντρόφου απειλούν την τωρινή», «αν απομακρυνθώ από το σύντροφο εκείνος θα με κυνηγήσει», «αφού με πρόδωσαν στην προηγούμενη σχέση μου, θα με προδώσουν και σε αυτήν», «ο μπαμπάς μας εγκατέλειψε, άρα όλοι οι άντρες θα κάνουν το ίδιο», «έτσι όπως είμαι, γιατί να είναι κάποιος μαζί μου;». Αν η ζήλια σας στηρίζεται σε κάποια από αυτές τις φράσεις είναι καλό να προσπαθήσετε να αποτιμήσετε κατά πόσον είναι ρεαλιστικές ή όχι. Αυτό μπορεί να γίνει με την καταγραφή των στοιχείων που τις επιβεβαιώνουν και αυτών που τις διαψεύδουν.

-Χρησιμοποιήστε δεξιότητες επικοινωνίας για να βελτιώσετε τη σχέση σας.
Μία σχέση αποκτά πιο γερά θεμέλια και προσφέρει μεγαλύτερη ασφάλεια και στους δύο συντρόφους, όταν υπάρχει η ανταποδοτικότητα, η επιβράβευση των θετικών σημείων, ο σεβασμός, η απώλεια κριτικής διάθεσης, το μοίρασμα των ευθυνών και οι ευχάριστες κοινές δραστηριότητες. Τέτοιου είδους συμπεριφορές έχουν πολύ καλύτερα αποτελέσματα από τη ζήλια!


by vneos1987.blogspot

Παρασκευή, 31 Μαΐου 2019

Τι να ψηφίσεις;;;;




Όλοι σχεδόν  ψηφίζουν με βάση το συναίσθημα και το δικό τους συμφέρον και όχι το συμφέρον όλων,σκέφτονται βραχυπρόθεσμα και όχι μακροπρόθεσμα , είναι  σαν να διαλέγεις  σύντροφο  στην ζωή σου, δεν διαλέγεις με βάση την λογική  αλλά το συναίσθημα, γιατί  εάν διάλεγες  με βάση την λογική, δεν θα διάλεγες αυτόν ή αυτήν που διάλεξες. Εννοείται  ότι δεν πρόκειται  να σας πω τι να ψηφίσετε, όμως θέλω να σκεφτείτε ένας που  έχει  μερίδιο ευθύνης για το σημερινό  μπάχαλο  που υπάρχει και έχει ψηφίσει αρκετούς νόμους που κάνανε την ζωή μας χειρότερη και η δικιά του παρέμεινε μια χαρά,  νομίζετε  ότι  θα  καταφέρει να πάει στην Ευρώπη και να πει όχι άλλα μέτρα γιατί πάω να διαλύσω την χώρα μου(όχι γιατί η ζωή του δεν θα επηρεαστεί και ο μισθός δεν θα μειωθεί........Ψηφίστε  ότι θέλετε ή όποιον πιστεύετε ότι θα βοηθήσει έστω και λίγο την χώρα ή θα βελτιώσει την κατάσταση ...αλλά  μην παραπονιέστε μετά....γιατί θα είναι η επιλογή σας, καλύτερα  να ψηφίσετε  παρά  όχι...καλύτερα πολλά κόμματα παρά λίγα που συνεργάζονται  και περνάνε νομοσχέδια  την νύχτα.....Βέβαια  αυτή  είναι μία  άποψη, μπορεί να  είναι σωστή ή λάθος, και καλό είναι  να σκεφτόμαστε το ενδεχόμενο ότι αυτά που λέμε μπορεί να είναι λάθος, τίποτα δεν είναι απόλυτα  σωστό ,μην ξεχνάτε να χρησιμοποιείται την κριτική σας  σκέψη!

Βασίλης Λ.


by vneos1987.blogspot

Η Νέα Γενιά έχει τους δικούς της κανόνες και εξελίσσεται


Η  Νέα  Γενιά  έχει τους δικούς της κανόνες και εξελίσσεται . Δεν μπορούμε να πούμε γιατί τα νέα παιδιά παίζουν όλοι μέρα με το κινητό τους, εφόσον εμείς τους το αγοράσαμε και δεν τους μάθαμε πια είναι η σωστή χρίση , γιατί απλά δεν γνωρίζουμε ή μήπως είμαστε και εμείς συνέχεια με το κινητό στο χέρι. Απλώς  η νέα γενιά πάντα είναι καλύτερη από την προηγούμενη , είναι φυσικό να συμβαίνει , απλώς δεν μας αρέσει  να το παραδεχθούμε ,όπως δεν άρεσε και στους γονείς μας και στους παππούδες μας κτλ. Τα πρότυπα αλλάζουν και εξελισσόμαστε για αυτό δεν είμαστε πρωτόγονοι και οι γονείς μας φαίνονται πρωτόγονοι στα ανίψια μας ή τα παιδιά μας. Λογικά και εμείς , η γενιά των  30+ θα φαινόμαστε  πρωτόγονοι  στα ανίψια μας όταν μεγαλώσουμε αρκετά, εκτός εαν προσαρμοστούμε στην καινούρια πραγματικότητα. Αυτή είναι η διαδικασία της εξέλιξης εδώ και αιώνες....ΌΛΑ έχουν την θετική πλευρά και την αρνητική ,ο καθένας βλέπει αυτό που τον συμφέρει συνήθως και παραπονιέται, αντι να παραπονιέστε κάντε κάτι ...οτιδήποτε θεωρείτε σωστό...η γενιά μου ήταν καλύτερη 100 μ.χ γιατί δεν είχαμε ηλεκτρικό ρεύμα και ζούσαμε στην φύση και πεθάναμε στα 30 ......γιατί ήμασταν  πρωτόγονοι ....Βέβαια  αυτή  είναι μία  άποψη, μπορεί να  είναι σωστή ή λάθος, και καλό είναι  να σκεφτόμαστε το ενδεχόμενο ότι αυτά που λέμε μπορεί να είναι λάθος, τίποτα δεν είναι απόλυτα  σωστό ,μην ξεχνάται να χρησιμοποιήται την κριτική σας  σκέψη!

Βασίλης Λ.


by vneos1987.blogspot

Πέμπτη, 30 Μαΐου 2019

Ο Λυτρωτής που θα λυτρώσει τους ανθρώπους από τη λύτρωση.


— Δεν καταλαβαίνω, Δάσκαλε, είπε ο Σαριπούτο· πάλι μας μιλάς με παραβολές.
— Θα καταλάβεις στο γυρισμό, Σαριπούτο. Τώρα, σας είπα, είναι πολλά νωρίς. Χρόνια ζω τη ζωή και τον πόνο του ανθρώπου, χρόνια μεστώνω· ποτέ δεν είχα φτάσει, σύντροφοι, σε τόση ελευτερία. Γιατί; Γιατί πήρα μια μεγάλη απόφαση.

Μια μεγάλη απόφαση, Δάσκαλε; Έκαμε ο Άναντα κι ανασήκωσε το κεφάλι, έσκυψε, φίλησε το άγιο πόδι του Βούδα· ποια απόφαση;
— Δε θέλω να πουλήσω την ψυχή μου στο Θεό, σε αυτό που λέτε εσείς Θεό· δε θέλω να πουλήσω την ψυχή μου στον Πειρασμό, σε αυτό που λέτε εσείς πειρασμό· δε θέλω να πουληθώ σε κανένα. Είμαι λεύτερος! Χαρά σε αυτόν που ξεφεύγει από τα νύχια του Θεού και του Πειρασμού, αυτός, αυτός μονάχα λυτρώνεται.
— Λυτρώνεται από τι; έκαμε ο Σαριπούτο κι ο ιδρώτας έτρεχε από το μέτωπό του· λυτρώνεται από τι; Ένας λόγος απόμεινε στα χείλια σου, Δάσκαλε, και σε καίει.
— Δε με καίει, Σαριπούτο, με δροσίζει· δεν ξέρω, συμπαθάτε με, αν αντέχετε, αν μπορείτε να τον ακούσετε χωρίς να σας κυριέψει τρόμος.
— Δάσκαλε, είπε ο Σαριπούτο, πάμε στον πόλεμο, μπορεί να μη γυρίσουμε· μπορεί να μη σε ξαναδούμε· φανέρωσέ μας το στερνό ετούτο λόγο, το στερνό σου· λυτρώνεται από τι;

Αργά, βαριά, σαν κορμί στην άβυσσο, έπεσε από τα σφιγμένα χείλια του Βούδα ο λόγος:
— Από τη λύτρωση.
— Από τη λύτρωση; Λυτρώνεται από τη λύτρωση; ξεφώνισε ο Σαριπούτο. Δάσκαλέ μου, δεν καταλαβαίνω!
— Καλύτερα, Σαριπούτο, καλύτερα· αν καταλάβαινες, θα τρόμαζες. Όμως, μάθετέ το, σύντροφοι, ετούτη είναι η λευτεριά η δικιά μου· λυτρώθηκα από τη λύτρωση!
Σώπασε· μα δεν μπορούσε πια να κρατηθεί:
— Κάθε άλλη λευτεριά, μάθετέ το, είναι σκλαβιά· αν ήταν να ξαναγεννιόμουν, για τη μεγάλη ετούτη λευτεριά θα πολεμούσα: για τη λύτρωση από τη λύτρωση… Μα φτάνει· πρώιμα είναι ακόμα να μιλούμε· θα τα πούμε σαν γυρίσετε από τον πόλεμο, αν γυρίσετε· έχετε γεια!
Ανάσανε βαθιά, έβλεπε τους μαθητές του να κοντοστέκουνται, χαμογέλασε.
— Τι κάθεστε; είπε· το χρέος σας ακόμα ο πόλεμος, σύρτε να πολεμήστε· έχετε γεια!
— Καλή αντάμωση, Δάσκαλε, είπε ο Σαριπούτο, πάμε, κι ο Θεός βοηθός!

Ο Άναντα έμεινε ακίνητος· ο Βούδας τον κόχεψε ευχαριστημένος.
— Εγώ θα μείνω μαζί σου, Δάσκαλέ μου, είπε και κατακοκκίνισε.
— Άναντα αγαπημένε, έκαμε ο Βούδας, από φόβο;
— Από αγάπη, Δάσκαλέ μου.
— Δε φτάνει πια η αγάπη, πιστέ μου σύντροφε· δε φτάνει.
— Το ξέρω, Δάσκαλέ μου· την ώρα που μιλούσες είδα μια φωτιά ν’ αγλείφει το στόμα σου.
— Δεν ήταν φωτιά, Άναντα, δεν ήταν φωτιά, ήταν ο λόγος. Καταλαβαίνεις, εσύ, μικρέ μου, πιστέ μου φίλε, τον περάνθρωπο τούτο λόγο;
— Καταλαβαίνω, θαρρώ· γι’ αυτό κι απόμεινα μαζί σου.


— Τι κατάλαβες;
— Όποιος λέει πως υπάρχει λύτρωση είναι σκλάβος· γιατί την πάσα στιγμή φλωροζυγιάζει κάθε του λόγο, κάθε του πράξη και τρέμει: Θα σωθώ; Δε θα σωθώ; Θα πάω στον ουρανό; Θα πάω στην Κόλαση; Πώς μπορεί να ‘ναι λεύτερη μια ψυχή που ελπίζει; Όποιος ελπίζει, φοβάται τη ζωή ετούτη, φοβάται τη ζωή την άλλη, κρέμεται μετέωρος και περιμένει την τύχη ή το έλεος του Θεού.

Ο Βούδας έβαλε την απαλάμη στα μαύρα μαλλιά του Άναντα.
— Μείνε, είπε.

Κάμποση ώρα έμειναν αμίλητοι κάτω από το ανθισμένο δέντρο. Ο Βούδας χάδεψε αργά, πονετικά, τα μαλλιά του αγαπημένου μαθητή.
— Σωτηρία θα πει να λυτρωθείς απ’ όλους τους σωτήρες· αυτή ‘ναι η ανώτατη λευτεριά, η πιο αψηλή, όπου με δυσκολία αναπνέει ο άνθρωπος. Αντέχεις;

Ο Άναντα είχε σκύψει το κεφάλι και δε μιλούσε.
— Καταλαβαίνεις λοιπόν τώρα ποιος είναι ο τέλειος Λυτρωτής…
Σώπασε, και σε λίγο, παίζοντας ανάμεσα στα δάχτυλά του έναν ανθό που ‘χε πέσει από το δέντρο:
— Ο Λυτρωτής που θα λυτρώσει τους ανθρώπους από τη λύτρωση.

Νίκος Καζαντζάκης, Αναφορά στον Γκρέκο, κεφάλαιο ΚΔ’

Πηγή: http://www.translatum.gr

by vneos1987.blogspot

Κυριακή, 26 Μαΐου 2019

Ατάκες του Αϊνστάιν που… ποτέ δεν είπε



Στο internet είναι πολλές οι ατάκες που αποδίδονται σε διάσημους, χωρίς ωστόσο να τις έχουν πει ποτέ.

Πάμε να δούμε τι δεν έχει ξεστομίσει ποτέ ο Άλμπερτ Αϊνστάιν.



Ο ορισμός της παράνοιας είναι να κάνεις το ίδιο πράγμα ξανά και ξανά περιμένοντας διαφορετικά αποτελέσματα.
Ο Αϊνστάιν δεν το είπε ποτέ. Ούτε ο Βενιαμίν Φραγκλίνος, στον οποίο επίσης αποδίδεται η ρήση αυτή. Ωστόσο κατά καιρούς έχει χρησιμοποιηθεί από πολλούς πολιτικούς μιας και τους αρέσει.


Τα πάντα είναι ενέργεια και αυτό είναι όλο. Ταιριάξτε τη συχνότητα της πραγματικότητας που θέλετε και θα έχετε αυτή την πραγματικότητα. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Αυτό δεν είναι φιλοσοφία. Αυτή είναι η φυσική. 
Δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι ο Αϊνστάιν είπε κάτι τέτοια

Ο διεθνής νόμος υπάρχει μόνο στα βιβλία του διεθνούς νόμου.
Δεν το είπε ο Αϊνστάιν αλλά ο ανθρωπολόγος Άσλεϊ Μοντάγκου σε μία συνέντευξη με τον διάσημο φυσικό.

Το κακό είναι αποτέλεσμα αυτού που συμβαίνει όταν ένα άνθρωπος δεν έχει στην καρδιά του αγάπη για το Θεό. Είναι σαν το κρύο που έρχεται όταν δεν υπάρχει ζεστασιά ή το σκοτάδι όταν δεν υπάρχει φως.
Όλο αυτό ξεκίνησε από ένα chain email που άρχισε να κυκλοφορεί μία δεκαετία πριν. Το όνομα του Αϊνστάιν προσέδιδε εγκυρότητα προκειμένου να τόσο το μήνυμα να κυκλοφορήσει παντού, μαζί και η λίστα των παραληπτών.

Όλοι είναι έξυπνοι. Αλλά αν κρίνεις την ικανότητα ενός ψαριού να σκαρφαλώσει σε ένα δέντρο, θα περάσει την υπόλοιπη ζωή του νομίζοντας ότι είναι ηλίθιο.
Τον περασμένο αιώνα η τάση να χρησιμοποιούνται αλληγορίες με ζώα που κάνουν απίθανα πράγματα ήταν έντονη. Ωστόσο ο Αϊνστάιν δεν είχε καμία σχέση με αυτή την ατάκα.

Αρνούμαι να πιστέψω ότι ο Θεός παίζει ζάρια με το σύμπαν.
Όχι έτσι ακριβώς. Σε ένα γράμμα του στον Κορνήλιο Λάκζος το 1942 είχε γράψει: Είσαι το μόνο πρόσωπο που ξέρω και έχει την ίδια γνώμη για τη φυσική με εμένα. Πίστη στην κατανόηση της πραγματικότητας μέσα από κάτι ουσιαστικά απλό και ενοποιημένο... Φαίνεται δύσκολο να ρίξεις κλεφτή ματιά στα χαρτιά του Θεού. Αλλά το ότι Εκείνος παίζει ζάρια και χρησιμοποιεί τηλεπαθητικές μεθόδους είναι κάτι που δεν μπορώ να πιστέψω ούτε στιγμή.

Κάθε έξυπνος ηλίθιος μπορεί να κάνει τα πράγματα μεγαλύτερα, πιο περίπλοκα και πιο βίαια. Χρειάζεται διάνοια και πολύ κουράγιο να κινηθείς στο αντίθετο ρεύμα.
Δεν το είπε ο Αϊνστάιν. Προέρχεται από το βιβλίο του Ε. Φ. Σουμάχερ, Small is Beautiful: A Study of Economics As If People Mattered.

Ότι μετριέται δεν μετράει και μετράει δεν μετριέται.
Πάλι δεν είναι λόγια του Αϊνστάιν. Προέρχεται από άρθρο το κοινωνιολόγου Γουίλιαμ Μπρους Κάμερον σε εφημερίδα το 1963.

Δύο πράγματα με γεμίζουν δέος: ο έναστρος ουρανός και ο ηθικός νόμος μέσα μου.
Όχι, όχι ο Αϊνστάιν αλλά ο Εμάνουελ Καντ.



by vneos1987.blogspot