Δευτέρα, 18 Ιουνίου 2018

Τα μαθηματικά είναι ένα εργαλείο όπως και το τηλεσκόπιο, το αμάξι ;

Τα  μαθηματικά  είναι ένα  εργαλείο  που βοηθά τους επιστήμονες  να μελετήσουν  το περιβάλλον μας  και το σύμπαν. Η διαφορά  από το αμάξι είναι  ότι το αμάξι είναι ένα πιο εύκολο εργαλείο  που χρησιμοποιούμε  στις μετακινήσεις  μας. Παρατηρώντας  τους ανθρώπους  κι την  βλακεία ,την εγωπάθεια που έχουν οι περισσότεροι ,νομίζουν επειδή είναι καλή σε κάποιο τομέα για παραδειγμά μαθηματικά,νομίζουν ότι είναι και διάνοιες,δηλαδή όλοι οι φιλόλογοι έχουν χαμηλό δείκτη IQ,όχι βέβαια,γιατί θα μπορούσαμε να πούνε είμαστε καλή στην έκθεση άρα είμαστε διάνοιες . Ο ορισμός της διάνοιας είναι πολύ απλώς, διάνοια  είναι αυτός που εξηγεί κάτι πολύ δύσκολο με πολύ απλό τρόπο ώστε να γίνει κατανοητό στον περισσότερο κόσμο , διανοούμενος  είναι αυτός που εξηγεί κάτι  εύκολο και το κάνει δυσνόητο  ή μη κατανοητό στον απλό κόσμο. 
Το 1983 ο Howard Gardner στο βιβλίο του «Frames of Mind», διατύπωσε τη θεωρία της πολλαπλής νοημοσύνης, σύμφωνα με την οποία η νοημοσύνη κάθε ανθρώπου χωρίζεται σε εννιά (τουλάχιστον) τομείς, οι οποίοι εδράζουν σε διαφορετικά σημεία του εγκεφάλου
Σαφώς και τα εννιά είδη είναι σημαντικά, και συνεργάζονται, αλλά κάθε άνθρωπος έχει έναν διαφορετικό «χάρτη κατανομής» ευφυΐας, και αυτό τον κάνει τόσο διαφορετικό. Η ευφυΐα μας (ή οι ευφυΐες μας) δεν είναι κάτι παγιωμένο, αλλά αναπτύσσεται όσο μαθαίνουμε και «δουλεύουμε» με αυτήν (αυτές).


Αρχικά ο Gardner είχε ξεχωρίσει επτά είδη νοημοσύνης, αλλά σε επόμενα βιβλία του πρόσθεσε άλλες δύο φτάνοντας τις εννέα. Σε αυτές λίγο αργότερα προστέθηκε και η συναισθηματική νοημοσύνη που έτυχε ευρείας αποδοχής. Δείτε τα εννέα είδη νοημοσύνης όπως τα δημοσιεύει το sanejoker:


1) Λεκτική / γλωσσική νοημοσύνη (Verbal Linguistic Intelligence)




Αυτή έχει να κάνει με την ικανότητα στο γραπτό και το προφορικό λόγο (και ίσως μετά από λίγο καιρό να προκύψουν δύο είδη νοημοσύνης από αυτήν), στην εκμάθηση γλωσσών, στην απομνημόνευση λέξεων και εννοιών, καθώς και στην κατανόηση των λεπτών διαφορών ανάμεσα στις έννοιες και την αφήγηση ιστοριών.
Ρήτορες και πολιτικοί, δικηγόροι και φιλόσοφοι, ποιητές, συγγραφείς και φιλόλογοι, την κατέχουν στον ύψιστο βαθμό. Οι εξαιρέσεις, όπως ο Γεώργιος Α. Παπανδρέου, επιβεβαιώνουν τον κανόνα.

Παραδείγματα ανθρώπων με υψηλό δείκτη γλωσσικής νοημοσύνης: Δημοσθένης, Λυσίας, Σαίξπηρ, Τζόις, Ελύτης.
2) Λογικό-μαθηματική νοημοσύνη (Logical- Mathematical Intelligence)
Αυτοί οι άνθρωποι κατανοούν καλύτερα όχι μόνο τους αριθμούς, αλλά και τις σχέσεις ανάμεσα στα φαινόμενα, φυσικά, κοινωνικά, οικονομικά. Έχουν ιδιαίτερες ικανότητες συλλογισμού πάνω στο ειδικό και την αναγωγή του στο γενικό, και μπορούν να πειραματίζονται με απόλυτα ελεγχόμενο τρόπο.
Στη σημερινή εποχή θα μπορούσαμε να τους χαρακτηρίσουμε και τεχνοκράτες, αφού νοιάζονται μόνο για τους αριθμούς και το χειρισμό αντικειμένων και συμβόλων, και δε δίνουν δεκάρα τσακιστή για τα συναισθήματα και τα πάθη –των ανθρώπων και των εθνών.
Παραδείγματα ανθρώπων με υψηλό λογικομαθηματική νοημοσύνη: Αρχιμήδης, Νεύτωνας.
3) Σωματική-κιναισθητική νοημοσύνη (Bodily-Kinesthetic Intelligence)
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της νοημοσύνης είναι οι χρυσαυγίτες και ο Μπρους Λη. Ξέρουν να χειρίζονται πολύ καλά το σώμα τους και να δέρνουν όποιον βρεθεί μπροστά τους.
Αν όμως ξεφύγουμε από την πολιτική, θα δούμε ότι οι αθλητές, οι χορευτές και... οι ηθοποιοί (όσο παράδοξο και να φαίνεται αυτό) είναι οι πρωταθλητές της κιναισθητικής νοημοσύνης.
Οι «κιναισθητικοί» άνθρωποι είναι, πιθανότατα, οι πιο παρεξηγημένοι. Ειδικά ως παιδιά, που δεν αντέχουν δευτερόλεπτο να κάθονται στην καρέκλα και απεχθάνονται το διάβασμα. Οι δάσκαλοι τους αντιμετωπίζουν ως τα στουρνάρια της τάξης και οι γονείς τους απογοητεύονται που το παιδί τους «δεν τα παίρνει τα γράμματα». Αλλά αν αφεθούν σε ανοιχτό χώρο κανείς δεν μπορεί να τους σταματήσει.
Δεν είναι παράξενο που κάποιοι από τους πιο γνωστούς Αμερικανούς ηθοποιούς, όπως ο Μάρλον Μπράντο, ο Αλ Πατσίνο και ο Τζόνι Ντεπ, ποτέ δεν τέλειωσαν το σχολείο.
4) Μουσική νοημοσύνη (musical intelligence)
Γι' αυτή δε χρειάζεται να πούμε πολλά. Οι άνθρωποι που την έχουν σε υψηλό βαθμό ξεχωρίζουν από την παιδική τους ηλικία και συνήθως γίνονται μονομανείς –όχι άδικα, αφού η μουσική είναι η ύψιστη μορφή ανθρώπινης τέχνης, όπως λένε κάποιοι.


Ο Μότσαρτ είναι το απόλυτο παράδειγμα μουσικής μεγαλοφυΐας, αλλά αν παρατηρήσεις τα χέρια του Στίβι Γουόντερ ή του Glenn Gould καθώς παίζουν, μπορείς να συμπεράνεις ότι κατέχουν και υψηλή κιναισθητική νοημοσύνη.

Όπως προείπαμε τα είδη νοημοσύνης συνεργάζονται και συνυπάρχουν: Μουσική-ρυθμός, μουσική-μαθηματικά.
5) Διαπροσωπική νοημοσύνη (interpersonal intelligence)
Αυτή δε χρειάζεται ορισμούς. Αρκεί να αναφέρουμε δύο άτομα που την είχαν στον ύψιστο βαθμό: Μαχάτμα Γκάντι, Αδόλφος Χίτλερ.
Είναι η νοημοσύνη της ηγεσίας. Να καταλαβαίνεις τους άλλους και να τους ωθείς για να εκφράσουν το χειρότερο ή τον καλύτερο τους εαυτό. Υψηλή διαπροσωπική νοημοσύνη έχει και ο πωλητής που σε κάνει να αγοράσεις ό,τι εκείνος θέλει, καθώς και ο δάσκαλος που καταφέρνει να διαμορφώσει προσωπικότητες.
6) Ενδοπροσωπική νοημοσύνη (Intrapersonal intelligence)
Αυτή είναι η ικανότητα της προσωπικής γνώσης, της αυτογνωσίας, του «γνώθι σαυτόν». Συνήθως πρόκειται για άτομα εσωστρεφή που προτιμούν να εργάζονται ατομικά. Είναι σχολαστικά και εμβαθύνουν στα πάντα με ενοχλητική αυταρέσκεια. Μαθαίνουν καλύτερα όταν επικεντρώνονται σε ένα συγκεκριμένο θέμα μόνοι τους και είναι τελειομανείς.


Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτού του ανθρώπου είναι ο Σίγκμουντ Φρόιντ.

7) Χωρική νοημοσύνη (spatial intelligence)




Τα άτομα με χωρική νοημοσύνη μπορούν να παρατηρούν και να χειρίζονται τάσεις, ισορροπίες και συνθέσεις. Έχουν πολύ καλό προσανατολισμό στο χώρο και προσαρμόζονται άμεσα στις αλλαγές του περιβάλλοντος χώρου.
Και ενώ οι άντρες θεωρούνται καλύτεροι οδηγοί και πιλότοι, η πραγματικότητα δείχνει το αντίθετο, αφού δεν υπάρχει άντρας που να θυμάται που άφησε τις παντόφλες του.

Οι «χωρικοί» λειτουργούν οπτικά και παραστατικά, με καλλιτεχνικές τάσεις και πολύ συχνά μπορούν να θεωρούν τα πράγματα από διαφορετική οπτική γωνιά.


Παραδείγματα ανθρώπων με αυξημένη αυτού του είδους την νοημοσύνη είναι ο Πικάσο, ο Ροντέν, ο Αϊζενστάιν και ο Ταραντίνο.

8) Υπαρξιακή νοημοσύνη (existential Intelligence)
Αυτή την νοημοσύνη κατέχουν οι άνθρωποι που προβληματίζονται με τα θέματα ύπαρξης και ανυπαρξίας, καλού και κακού, σωστού και λάθους, με μια σταθερή τάση να διευρύνουν τα πλαίσια της ανθρώπινης σκέψης.


Χαρακτηριστικοί τύποι ατόμων με υψηλή υπαρξιακή νοημοσύνη είναι ο Σωκράτης και ο Κομφούκιος.

9) Φυσιοκρατική νοημοσύνη (Naturalistic intelligence)


Είναι η νεότερη νοημοσύνη, η οποία προστέθηκε στη θεωρία το 1993. Αλλά θεωρείται ως η πιο αρχαία, αφού συνδέεται με την ικανότητα των προϊστορικών προγόνων μας, να διαχωρίζουν τα βρώσιμα από τα δηλητηριώδη φυτά και να μαθαίνουν για τη φύση που τους περιβάλλει.

Οι «φυσιοκράτες» είναι πρακτικοί άνθρωποι που αρέσκονται στις συλλογές και στην άμεση επαφή με το φυσικό κόσμο. Πολύ καλοί ως μάγειρες και ως χημικοί, αφού «διαισθάνονται» και γνωρίζουν τη φύση κάθε υλικού. Πάντα φιλόζωοι –εκτός κι αν είναι κυνηγοί- μπορούν να καταλάβουν πιο γρήγορα τις αλλαγές στον καιρό ή στο φυσικό μας περιβάλλον.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα της φυσιοκρατικής νοημοσύνης, πιθανότατα πιο μεγαλοφυής και από το Μότσαρτ, είναι ο Κάρολος Δαρβίνος.


Πηγή

by vneos1987.blogspot

Κυριακή, 17 Ιουνίου 2018

Ψυχολογικά εμπόδια που μας εμποδίζουν να ζούμε ευτυχισμένοι

Τα ψυχολογικά εμπόδια, οι αρνητικές σκέψεις και η στενομυαλιά είναι μερικά από τα πράγματα που δεν μας αφήνουν να ζήσουμε ευτυχισμένοι. Για να σπάσουν αυτόν τον φαύλο κύκλο, πολλοί άνθρωποι καταφεύγουν στα βιβλία.
Ο Μιχαήλ Εφίμοβιτς, διάσημος ψυχίατρος, έγραψε ένα βιβλίο στο οποίο περιγράφει τα πιο συνηθισμένα ψυχολογικά εμπόδια που δεν μας επιτρέπουν να ζούμε ευτυχισμένοι.
Δείτε παρακάτω 10 ψυχολογικά εμπόδια που δεν μας επιτρέπουν να ζούμε ευτυχισμένοι.
Η ευτυχία είναι μια παρενέργεια μιας καλά οργανωμένης ζωής
Η ευτυχία, η χαρά και η επιτυχία είναι τα αποτελέσματα μιας καλά οργανωμένης ζωής, σύμφωνα με τον ψυχίατρο Βίκτορ Φράνκλ. Θα πρέπει να κάνετε πράγματα που σας βοηθούν να αποκτάται εμπειρίες.
Όταν μιλάτε σε έναν άνθρωπο να έχετε στον νου σας ότι και αυτός έχει δίνει μεγάλη αξία στον εαυτό του, όπως και εσείς
Δεν θα πρέπει ποτέ να ξεχνάτε ότι ο άνθρωπος που έχετε απέναντί σας είναι εξίσου ξεχωριστός με εσάς και έχει τις δικές του απόψεις για την ζωή.
Κάθε άνθρωπος που συναντάτε δίνει μια μάχη που δεν γνωρίζετε. Θα πρέπει πάντα να σέβεστε τους άλλους ανθρώπους.
Πως μπορεί να σας βοηθήσει κάποιος άλλος, αν δεν κάνετε κάτι για τον εαυτό σας;
Οι άνθρωποι πάντα κρινόμαστε από τις πράξεις μας. Κανένας δεν μπορεί να σας βοηθήσει αν δεν βοηθήσετε πρώτα εσείς οι ίδιοι τον εαυτό σας.
Όταν αποφασίσετε να αναλάβετε δράση για να πετύχετε κάτι που θέλετε θα βρείτε συμμάχους που θα σας βοηθήσουν.
Όταν γίνετε πετυχημένοι, όλα τα αρνητικά συναισθήματα θα εξαφανιστούν
Μέσα μας δημιουργούνται πολλά αρνητικά συναισθήματα επειδή είμαστε δυσαρεστημένοι με τον εαυτό μας. Ωστόσο, όταν αρχίσετε να κάνετε αυτό που αγαπάτε θα γίνετε πετυχημένοι. Δεν καταλάβετε καν πως θα εξαφανιστούν όλες οι αρνητικές σκέψεις.
Αν θέλετε να δείτε τον μεγαλύτερο εχθρό σας, κοιτάξτε στον καθρέπτη
Πολλοί άνθρωποι παλεύουν με τους δαίμονες άλλων ανθρώπων, ενώ στην ουσία θα έπρεπε να παλεύουν με τους δικούς τους. Ο μόνος πραγματικός εχθρός μας είναι ο εαυτός μας.
Δεν μπορούμε να βγούμε από μια δύσκολη κατάσταση, αν δεν σπάσουμε τα εμπόδια μας και δεν αναπτυχθούμε.
Ψάξτε το κατάλληλο μονοπάτι αντί για το σωστό
Ας υποθέσουμε ότι είστε τον 30ο όροφο ενός κτιρίου και θέλετε να κατεβείτε κάτω. Ο πιο γρήγορος τρόπος είναι από το παράθυρο. Ωστόσο, το αποτέλεσμα αυτής της επιλογής θα είναι θανατηφόρο. Η πιο σοφή επιλογή θα ήταν να πάρετε το ασανσέρ ή έστω τις σκάλες.
Όταν ένας άνθρωπος δεν έχει στόχο, δεν βλέπει τίποτα
Ο στόχος που έχουμε μοιάζει με το να κάνουμε ζουμ στην κάμερα: αν κάνουμε ζουμ στο λάθος σημείο, δεν θα δούμε αυτό που θέλουμε να δούμε.
Αν θέλετε να αποδείξετε κάτι σε έναν άνθρωπο σημαίνει ότι ζείτε για αυτόν
Αν θέλετε να είστε ευτυχισμένοι θα πρέπει να σταματήσετε να θέλετε να αποδείξετε στους άλλους ότι έχετε δίκιο. Ο λόγος που θέλετε να αλλάξετε την γνώμη ενός άλλου είναι επειδή θεωρείτε ότι η γνώμη του είναι πιο σημαντική. Αν ζείτε την ζωή σας για τον εαυτό σας δεν υπάρχει λόγος να αποδείξετε τίποτα σε κανέναν.
Η ικανότητα να αγαπάμε και να δεχόμαστε την μοναχικότητα είναι ενδείξεις ενός συναισθηματικά ώριμου ανθρώπου
Μόνο οι άνθρωποι που μισούν τον εαυτό τους δεν μπορούν να μείνουν μόνοι τους. Οι άνθρωποι που είναι συναισθηματικά ώριμοι χρησιμοποιούν τον χρόνο που περνούν μόνοι τους για να βελτιώσουν τον εαυτό τους και να μάθουν καινούργια πράγματα για να μοιραστούν στην συνέχεια με τους άλλους.
Ευτυχία είναι όταν αυτό που θέλεις, μπορείς και πρέπει είναι το ίδιο πράγμα
Συνήθως, οι άνθρωποι πρέπει να διαλέξουν ανάμεσα σε αυτά τα πράγματα: πρέπει αλλά δεν θέλω, θέλω αλλά δεν μπορώ. Το μόνο πράγμα που πρέπει να βελτιώσει ένας άνθρωπος είναι ο ίδιος του ο εαυτός.
Ο Μιχαήλ Λιτβάκ προτείνει να κάνουμε μια λίστα βασισμένη σε αυτές τις 3 κατευθύνσεις για να θέσουμε σωστά τους στόχους και τις προτεραιότητες μας.

by vneos1987.blogspot

Δευτέρα, 9 Απριλίου 2018

Η βαρύτερη δυστυχία, είναι ο συμβιβασμός.....


Οι άνθρωποι που φοβούνται τη μοναξιά κάνουν τις πιο απερίσκεπτες και τις πιο σπασμωδικές κινήσεις , ως εκ τούτου, τις πιο επικίνδυνες επιλογές. Αν δεν μπορείς να μένεις  μόνος, αν φοβάσαι τον κενό από άλλα πρόσωπα χώρο και χρόνο σου, τότε εξαναγκάζεσαι να υποχωρείς όλο και σε μεγαλύτερους συμβιβασμούς, να χάνεις το έδαφος κάτω από τον ασταθή βηματισμό σου.

Συμβιβασμούς στις φιλίες, στον έρωτα, στο επάγγελμα, στον γάμο, με τα παιδιά σου, με τους γονείς σου (λάθος μου που το αναφέρω τόσο πίσω, αφού η γονεϊκή σχέση δεν είναι μόνο συνέπεια αλλά κατά κανόνα αιτία της αδυναμίας σου), με τους γείτονες, με τους άλλους οδηγούς στον δρόμο, με κάθε πλάσμα που διασταυρώνεσαι. Θίγεται τότε και αλλοιώνεται η αληθινή σου οντότητα που δεν αντέχει να συναισθανθεί ποια όντως είναι. Δεν έχει καιρό, αφού η μόνη της έγνοια παραμένει – όλο και πιο επιτακτική – μία: να κυνηγώ κάποιους και να είμαι κοντά τους, μήπως ξεμείνω φοβισμένος μέσα στην ανυπόφορη μοναξιά.

Όμως, η βαρύτερη αιτία ανθρώπινης δυστυχίας δεν είναι ο πόνος, η ματαίωση, η ερήμωση, η αρρώστια, η φτώχεια και όσα δεινά φέρνει σε όλους η ζωή. Η μεγαλύτερη αιτία δυστυχίας μας είναι ο συμβιβασμός, οι συμβιβασμοί που κάνουμε. Διότι τα πιο μεγάλα χαρίσματα που δόθηκαν στην ύπαρξη για να ζήσει με πληρότητα είναι δύο: η αγάπη και η ελευθερία. Πρώτα η ελευθερία και ύστερα η αγάπη, αφού μόνο στον βαθμό που είσαι ελεύθερος μπορείς να αγαπάς. Είναι μεγάλος μετρητής ευτυχίας το ερώτημα: Πόσο ελεύθερος είμαι; Πόσο αγαπώ; Υπάρχουν άραγε πολλοί που αντέχουν να απαντήσουν έντιμα; Με μια σχετική ακρίβεια έστω;

Όλο το λέμε και το ξαναλέμε ότι φόβος μοναξιάς είναι φόβος του εαυτού. Κατά βάθος τρομάζουμε να συνομιλήσουμε με την ψυχή μας, όσο μάλιστα περνούν τα χρόνια και πληθαίνουν οι συμβιβασμοί, οι απωθήσεις, οι δειλίες, οι λαθεμένες και αναίτιες στην ουσία υποχωρήσεις, μαζεύεται εντός μας μία υπόγεια αποθήκη που δύσκολα πια καθαρίζεται. Δύσκολα μπαίνεις εκεί, στο μισοσκόταδο, να ψάξεις, να ψαύσεις και να βάλεις κάποια τάξη. Εκεί είναι σκεπασμένοι οι καθρέφτες με τα λευκά σεντόνια του πένθους, που ρίχνουν πάνω στο ασήμι οι τεθλιμμένοι στο σπίτι ενός νεκρού, μια και πένθος θυμίζει ένας χαμένος εαυτός.

Όσο κι αν θέλει να αγαπήσει ένας χαρακτήρας που τρομάζει υπερβολικά με τη μοναξιά, η εξάρτηση και η ανάγκη είναι τόσο μεγάλες που η γνήσια αγάπη περνάει σε δεύτερο πλάνο. Η αγάπη όμως είναι μονάχα του πρώτου πλάνου – πίσω από κάτι άλλο, πληγωμένη εξαφανίζεται. Η αγάπη, και η πιο ταπεινή, είναι το πιο περήφανο από τα αισθήματά μας. Από την άλλη, ένας χαρακτήρας αναγκεμένος, ένας χαρακτήρας εξαρτημένος, πνίγει και ενοχλεί εκείνον με τον οποίο θέλει να σχετίζεται. Ένας τέτοιος τύπος μπορεί να βολεύει τον άλλο με τις εξυπηρετήσεις ή τις κολακείες που πρόθυμα χαρίζει, όμως δεν του εμπνέει εκτίμηση.

Είναι μεγάλης αξίας να μπορείς να λες – και να το εννοείς -: «Είμαι μαζί σου εφόσον συμπλέουμε όμορφα, αλλιώς φεύγω! Δεν είναι ότι παύω να σε αγαπώ, να σε βοηθάω, αλλά μπορώ να σε αγαπώ και από μακριά! Μπορώ να σε νοιάζομαι και από μακριά, αλλά δεν θέλω να σε συναναστρέφομαι! Το κοντά-κοντά μού χαλάει τον χαρακτήρα μου, το κοντά μάς λερώνει την αθωότητά μας». Υπάρχουν μάλιστα κάποια πρόσωπα δικά μας που μόνο από απόσταση μπορεί να τους αγαπά και να τους κατανοεί κανείς. Κοντά τους και για διάφορους λόγους είναι λες και η φύση ταράσσεται, ξεπερνάει τις ανθρώπινες συνήθεις αντοχές το να παλεύεις με στοιχεία του χαρακτήρα τους […]

Δίχως όρια στις ανταλλαγές μας δεν είμαστε αξιαγάπητοι, είμαστε μπελάς και ρεζιλίκι. Το πολύ πολύ, και το έσχατο, προσφερόμαστε ως ένα αντικείμενο χρήσης. Κάθε είδους χρήσης και ανάλογα με την περίσταση. Καταντούμε «άνθρωπος-πουρές» που έλεγε ο μπαμπάς μου, παίρνουμε το σχήμα τού όπου μας βάζουνε. Άσχημος δεν είναι ο δίχως δικό του προσωπικό σχήμα;

Ακόμη και οι γονείς, που όλο υποχωρούν και κάνουν στα παιδιά τους ό,τι ζητήσουν και ό,τι είναι γνήσιο και αληθινά καλό, με τα χρόνια καταντούν αντικείμενα των παιδιών τους. Τα παιδιά μπορεί να τους χρησιμοποιούν – έτσι τα έμαθαν -, όμως παράλληλα τους θυμώνουν, τα απογοητεύουν, τα εκνευρίζουν διότι από νωρίς καταλαβαίνουν ότι έχουν γονείς χωρίς χαρακτήρα, χωρίς προσωπικότητα. Πού να στηριχθούν κι αυτά, τι να τα οδηγήσει όσο μεγαλώνουν; Τέτοιοι «τρυφεροί» γονείς τα μπουκώνουν με δωρεές και ευκολίες, όμως δεν τα εμπνέουν να τους σέβονται, να τους υπολογίζουν, να θέλουν να τους μιμηθούν. Δεν υπάρχει μέτρο, σταθμά και αλφάδι σε τέτοιες ανακατωμένες οικογένειες, τα παιδιά θα εξελιχθούν ασύμμετρα, δυσαρμονικά, δυσλειτουργικά, και σίγουρα εξαρτημένα από πρόσωπα και πράγματα, έξω από το ταραγμένο οικογενειακό σπίτι.

Χρειάζονται αγώνες για να χτίζεις αυθεντικές σχέσεις. Γιατί είναι μεγάλος αγώνας το να ρισκάρεις, αν χρειαστεί, απώλειες. Όμως το ρίσκο είναι προϋπόθεση της ειλικρίνειας, βασική προϋπόθεση ελευθερίας. Προϋπόθεση γνήσιας σχέσης τελικά. Ο Χριστός λέει αιωνίως εκείνο το δυσνόητο για τον μαλθακό τρόπο που θέλουμε να ζούμε: «Για να κερδίσεις την ψυχή σου πρέπει να την χάσεις«.

Όποιος δεν αντέχει τον χαμό είναι μονίμως χαμένος.





Πηγη





by vneos1987.blogspot

Κυριακή, 18 Μαρτίου 2018

Η τέχνη της Υπονόμευσης μιας χώρας (Σουν Τζου )



Ο πρώτος άνθρωπος που διαμόρφωσε τις τακτικές της υπονόμευσης,
 ηταν ο Κινέζος στρατηγός κ φιλόσοφος,Σουν Τζου



Για την κατάληψη του εχθρού,ο πιο αντιπαραγωγικός,βάρβαρος τρόπος,
 ειναι ο πόλεμος στο πεδίο της μάχης. 


Η υψηλότερη τέχνη του πολέμου ειναι να μην πολεμάς καθολου, αλλα αντίθετα 
να υπονομεύσεις οτιδήποτε εχει αξία στην χώρα του εχθρού σου.


Ετσι ώστε η αντίληψη της πραγματικότητας στο μυαλο του εχθρού σου, 
να διαστρεβλωθεί σε τέτοιο βαθμό που να μην σε θεωρεί Καν εχθρό ..



Ετσι να πιστέψει οτι το δικό σου σύστημα, ο δικός σου πολιτισμός κ τα δικά σου ήθη,
 αποτελούν εναλλακτικές, που οχι μονο δεν τις απεχθάνεται, αλλα τις επιθυμεί κ 
τις προτιμά, απο το να πεθάνει για τις δικές του!


Αυτος ειναι ο τελικός στόχος της υπονόμευσης κ μέχρι εδω μπορει να επιτευχθεί
 χωρίς να πέσει ούτε μια σφαίρα !Αυτο ειναι στην πραγματικοτητα η υπονόμευση ..



Οι τακτικές της υπονόμευσης διδάσκονται στους αξιωματικούς των στρατιωτικών 
ακαδημιών οπως κ σε ολες τις υπηρεσίας ασφαλείας/αντικατασκοπείας σε όλον
τον κόσμο. 



Τι ειναι η υπονόμευση :


Αποτελείται απο 4 βασικά χρονικά βήματα. 



Η 1η φάση ο Εκφυλισμός που θα ασχοληθουμε σημερα

Χρειάζονται 15-20 χρονια για να εκφυλίσεις μια κοινωνία.


Γιατι τόσο ; Γιατι αυτο ειναι το απαιτούμενο χρονικό διάστημα για
 να εκπαιδεύσεις μια γενιά..


Μια γενιά μαθητών η παιδιών, κατα το οποιο χρονικό 
διάστημα, διαμορφώνεται η ιδεολογία του, η αντίληψη 
του για τον κόσμο κ η προσωπικότητα του.


Επιτυγχάνεται με διάφορους τρόπους, με μεθόδους προπαγάνδας, με
 άμεση επαφή, δεν εχει σημασία, θα το δουμε αργότερα.


Οι περιοχές που διαμορφώνεται η κοινή γνώμη, ειναι η Θρησκεια,
το εκπαιδευτικό  σύστημα, η κοινωνική ζωή, η δημοσια διοίκηση,
 τα σώματα ασφαλείας κ 
φυσικά οι σχέσεις μεταξυ εργοδοτών κ εργαζομένων.


Στο στάδιο του εκφυλισμού δημιουργούνται "τάσεις" στην κοινωνία σε 
κατεύθυνση αντίθετη, με τα βασικά ήθη κ αξίες της κοινωνίας.
 Η εκμετάλλευση κ η κεφαλαιοποίηση αυτών των τάσεων, ειναι ο
στόχος του υπονομευτή. 



Η Θρησκεια


Η εκπαίδευση


Η κοινωνική ζωή


Η πολιτική εξουσία


Οι εργασιακές σχέσεις


Τα σώματα ασφαλείας, ειναι τα πεδία εφαρμογής της υπονόμευσης. 



Θρησκεια :


Στην Θρησκεια, σημαίνει καταστροφή, αλλοίωση, αντικατάσταση
 με διαφορά σεξιστικά δόγματα που διασπούν την προσοχή των ανθρώπων.


Δεν εχει σημασία αν ειναι ανόητα η αφελή, το σημαντικό ειναι το κύριο 
θρησκευτικό δόγμα να διαβρωθεί σιγα σιγα κ να διαχωριστεί απ οταν 
ανώτερη αποστολή της θρησκείας που ειναι να φέρει τους ανθρώπους
κοντά Στον Θεό.


Η αντικατάσταση των υφιστάμενων αποδεκτών θρησκευτικών οργανώσεων
 με ψεύτο οργανώσεις που διασπούν την προσοχή των ανθρώπων απο την
 αληθινή πίστη. 



Εκπαίδευση :


Αποπροσανατολισμός ώστε οι μαθητές να μην μάθουν τίποτε εποικοδομητικό, 
πραγματικο,αποτελεσματικό. Αντί για μαθηματικά, φυσική, χημεια,
ξένες γλώσσες,μάθετε τους για αστικό πολεμο, φυσικές τροφές,
 οικιακή οικονομία, σεξουαλικότητα, οτιδήποτε αρκεί να τους
 απομακρύνει απο τα σημαντικά. 



Κοινωνική ζωή :


Αντικατάσταση των παραδοσιακών ιδρυμάτων με ψεύτικους οργανισμούς..


Παίρνουν την υπευθυνότητα των ατόμων κ αντικαθιστούν τις σχέσεις μεταξυ
 των ατόμων, ομάδων κ της κοινωνίας, με τεχνητά "δημοκρατικά" σώματα .. 
Αντί για λειτουργικές σχέσεις μεταξυ των ατόμων της κοινωνίας, 
εγκαθιστούν ιδρύματα κοινωνικής εργασίας, μη κερδοσκοπικές
 οργανώσεις που εργάζονται κ πληρώνονται απο την κυβερνηση. 



Πολιτική εξουσία :


Ο φυσικός φορέας πολιτικής εξουσίας που παραδοσιακά εκλέγεται απο τον λαό, 
είτε διορίζεται απο τους εκλεγμένους απο τον λαό άρχοντες, σταδιακά
 αντικαθίσταται απο τεχνητά σώματα, ομαδες μη εκλεγμένων, που μπορει
 να μην αρέσουν σε κανέναν αλλα παρόλα αυτά υπάρχουν.


Μια τέτοια ομάδα ειναι τα ΜΜΕ.. Ποιος τους ψήφισε ; Πως γίνεται να εχουν
 τοση δύναμη, που επηρεάζουν κ να βιάζουν το μυαλο του κόσμου ;


Ποιος τους εξέλεξε ; Απο που αντλούν το θράσος να υποδυκνυουν τι ειναι 
σωστό κ τι οχι, για την εκλεγμένη απο τον λαό, κυβερνηση;


Ποιος τους έδωσε την εξουσία ;;


Η πολιτική εξουσία διαβρώνεται σταδιακά απο ανθρώπους που δεν εχουν 
ούτε τα προσόντα, ούτε την εξουσιοδότηση για τέτοια εξουσία. Πάραυτα εχουν
 αυτήν την εξουσία..


Μαζί με αυτήν υπάρχει κ μια ακομη διαδικασία που αφορά στα σώματα ασφαλείας,
 που επισης διαβρώνονται. 



Σωματα ασφαλείας:


Τα τελευταία 20-25 χρονια, αν δείτε τις παλιές κ τις νέες ταινίες, θα παρατηρήσετε 
έναν αστυνομικό, έναν αξιωματικό του στρατού, βλάκα, κυκλοθυμικό κ ψυχωτικό,
 παρανοϊκό, ενώ ο εγκληματίας ειναι ενας ωραίος τυπάκος που μπορει να κάνει 
ενέσεις με ναρκωτικά, αλλα ειναι ενας ωραίος τύπος, δημιουργικός που φέρεται 
ετσι μονο κ μονο επειδή η κοινωνία τον έκανε ετσι, ενώ ταυτόχρονα ο στρατηγός
 ειναι ενας μανιακός, ο αστυνόμος ενα γουρούνι, που καταχράζεται την εξουσία του.


Ετσι εχουμε μια τεχνητή γενίκευση που φέρνει μίσος κ έλλειψη εμπιστοσύνης
 προς τους ανθρώπους που υποτίθεται οτι σε προστατεύουν..



Εργοδοτικές σχέσεις :


Σε αυτο το στάδιο των 15-20 χρόνων, καταστρέφουμε τις παραδοσιακά
 θεσπισμενες σχέσεις μεταξυ εργοδοτών κ εργαζομένων.


Η κλασική Μαρκιστική-Λενιστική θεωρία της φυσικής ανταλλαγής αγαθών,
 υποθέτει (πχ) οτι το άτομο Α εχει 6 σακιά αλεύρι κ το άτομο Β 5 ζευγάρια 
παπούτσια κ η φυσική ανταλλαγή προϊόντων ειναι μια διαδικασία 
διαπραγμάτευσης μεταξυ των δυο κ μονο με την εισαγωγή ενός 3ου ατόμου Γ, 
ενός ξένου, που λεει μην δίνεις Α στον Β κ μην δίνεις Β στον Α, δώστε τα μου
 εμενα να σας τα μοιράσω κατάλληλα. Αυτος ειναι ο θάνατος της φυσικής ανταλλαγής. 



Οταν δημιουργήθηκαν τα σωματεία πριν 100 χρονια περίπου, σκοπός τους ηταν
 η βελτίωση συνθηκών εργασίας κ η προστασία των δικαιωμάτων των
 εργαζομένων,  απο τους εργοδότες που τα καταπατούσαν.


Εκείνος ο συνδικαλισμός δουλευε σωστά τότε, αλλα σήμερα βλεπουμε οτι
 οι εργασιακές διαπραγματεύσεις δεν ειναι αποτέλεσμα συμβιβασμού που 
οδηγεί στην βελτίωση συνθηκών της εργασίας, αλλα βλεπουμε οτι μετα
 απο καθε απεργία οι εργαζόμενοι βγαίνουν χαμένοι, ακομη κ αν ο μισθός
 τους αυξηθεί κατα 10%, διότι δεν τους το επιτρέπει ο πληθωρισμός.την
 στιγμή που εκατομμύρια αλλοι πολίτες, υποφέρουνκατα την διαρκεια
της απεργίας τους..


Γιατι σήμερα η οικονομία ειναι αριστα συνδεδεμένη, με τον ίδιο τροπο, που τα 
διάφορα όργανα μας απαρτίζουν το σώμα μας. 



πχ Πριν 100 χρονια οι εργαζόμενοι στην χαλυβουργία απεργούσαν κ κανεις
 δεν υπέφερε, πραγμα που σήμερα ειναι αδύνατον.


Αν οι εργαζόμενοι στην συλλογή απορριμμάτων στην Αθήνα, απεργήσουν,
 η πόλη των εκατομμυρίων κατοίκων βρωμαει, δεν εξυπηρετείται.



Μερικες αρχες απο το βιβλιο "Η τεχνη του πολεμου" του Σουν Τζου 

1.Η τέχνη του πολέμου είναι ζήτημα ζωής


και θανάτου. Είναι δρόμος που οδηγεί στην επιτυχία ή στην ήττα. Συνεπώς,


πρέπει να τον γνωρίζει ο μαχητής σε βάθος.


2. Στον πόλεμο πρέπει να λαμβάνονται υπόψιν οι εξής πέντε παράγοντες:


(1) Ψυχική επιρροή. Δηλ. ό,τι εμπνέει


τους ανθρώπους να αγαπούν τους ηγέτες τους, τόσο, ώστε να τους


ακολουθούν στη ζωή και το θάνατο, χωρίς να φοβούνται να ρισκάρουν.


(2) Περιβάλλον. Δηλ. το κρύο και τη ζέστη, το χειμώνα και το καλοκαίρι,
 τη νύχτα και την ημέρα, στις πολεμικές επιχειρήσεις.


(3) Προβλεψιμότητα. Δηλ. το τι θα


συναντήσει κάποιος στην πορεία. Αν το έδαφος βαδίζεται εύκολα ή δύσκολα,


αν είναι πεδινό ή ορεινό, αν έχει στενά περάσματα και που καιροφυλακτεί


ο θάνατος.


(4) Διοίκηση. Δηλ. σε τι βαθμό ο


στρατηγός διαθέτει τις αρετές της σοφίας, της ειλικρίνειας, της


ανθρωπιάς, του θάρρους και της αυστηρότητας.


(5) Οργάνωση. Δηλ. τον έλεγχο, την


σωστή ιεραρχία των στελεχών, τις προμήθειες του στρατού με τα απαραίτητα


και την εξασφάλιση ανεφοδιασμού.


3. Δεν υπάρχει στρατηγός που να μην


έχει αντιμετωπίσει αυτούς τους πέντε παράγοντες. Όσοι τους σέβονται


νικούν. Όσοι τους αγνοούν, ηττώνται.


4. Θα μπορέσω να προβλέψω ποια πλευρά θα νικήσει και ποια θα ηττηθεί αν μου πείτε:


· ποιος από τους ηγέτες διαθέτει την καλύτερη ψυχική επιρροή στο στρατό του


· τίνος ο στρατός είναι πιο εξοικειωμένος με το περιβάλλον


· τίνος στρατηγού οι εντολές και οι οδηγίες εκτελούνται αμεσότερα κι αποτελεσματικότερα


· ποιος διαθέτει καλύτερα εκπαιδευμένους ηθικά και σωματικά αξιωματικούς κι άντρες


Και ποιος χειρίζεται την επιβράβευση και την τιμωρία με τον πιο δημιουργικό
 και φωτισμένο τρόπο.


5. Αν την ηγεσία αναλάβει στρατηγός που


ασπάζεται τη στρατηγική μου, είναι βέβαιο ότι θα νικήσει. Κρατήστε τον!


Αν την αναλάβει ένας που αρνείται να την ακολουθήσει, είναι βέβαιο ότι


θα ηττηθεί. Αποπέμψτε τον!


6. Αφού υιοθετήσει τη στρατηγική μου, ο


στρατηγός οφείλει, επιπλέον, να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις που θα


συμβάλλουν στην αξιοποίηση των πλεονεκτημάτων που αυτή προσφέρει.


Λέγοντας «προϋποθέσεις» εννοώ ότι θα πρέπει να ενεργήσει σύμφωνα με το


τι είναι επωφελές κι έτσι να ελέγξει την ισορροπία της όλης επιχείρησης:


· Κάθε πόλεμος βασίζεται στην παραπλάνηση.

by vneos1987.blogspot

Τετάρτη, 21 Φεβρουαρίου 2018

Mαθήματα ζωής από τον Κωνσταντίνο Καβάφη



Mαθήματα ζωής από τον Κωνσταντίνο Καβάφη 
 1. Τον φόβο σου μόνο εσύ μπορείς να τον θρέψεις και μόνο εσύ μπορείς να τον καταστρέψεις. Τα τέρατα ζουν μέσα σου και στο χέρι σου είναι μόνο αν θα τα αφήσεις να μεγαλώσουν ή όχι. Ή, όπως λέει και ο Καβάφης, «Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου». 
2. Οι άνθρωποι που έχεις δίπλα σου να είναι λίγοι και καλοί. Μην αναλώνεσαι με ανθρώπους που σε κάνουν να νιώθεις άσχημα, που σε μειώνουν, που δεν θέλουν το καλό σου, που δεν ξέρουν να δίνουν. Μην εξαντλείσαι «μέσα στην πολλή συνάφεια του κόσμου». 
3. Αυτά που δεν λες, αυτά που δεν ζεις, αυτά που δεν θες να παραδεχθείς ούτε στον εαυτό σου, τα απωθημένα και τα καταπιεσμένα σου ένστικτα είναι αυτά που θα έρθουν μια μέρα και θα σε εκδικηθούν, θα σε πνίξουν.Μην καταπιέζεις τον εαυτό σου, μην δημιουργείς αδιέξοδα εκεί που δεν υπάρχουν. Ζήσε. 
4. Πόθος. Έρωτας. Σεξ. Αγάπη. Οι μεγαλύτερες κινητήριες δυνάμεις. Απόλαυσέ τες.
5. Δεν έχουν σημασία μόνο αυτά που ζήσαμε. Ίσως μεγαλύτερη σημασία έχουν αυτά που δεν ζήσαμε. Οι έρωτες οι ανεκπλήρωτοι, όλα τα «σ αγαπώ» που τσιγκουνευτήκαμε, όλα τα σώματα που αγγίξαμε μόνο νοητά, όλα τα χείλη που ονειρευτήκαμε αλλά φοβηθήκαμε να φιλήσουμε. Ίσως τα «όχι» μας μας έκαναν αυτό που είμαστε, όχι τα «ναι» μας. Ίσως. 
6. Ό,τι αρχίζει, θα τελειώσει. Ό,τι δεν αρχίσει δεν θα τελειώσει και ποτέ. Έρωτας δεν είναι μόνο ό,τι εκπληρώθηκε- είναι και ό,τι πόθησες. Ίσως γι’ αυτό μας τρώνε για πάντα οι ανεκπλήρωτοι έρωτες. Δεν πεθαίνουν γιατί δεν κατάφεραν να γεννηθούν. 
7. Το να παραδεχθούμε ότι κάτι πέθανε, ότι έκανε τον κύκλο του, ότι δεν είναι πια ό,τι ήταν, ότι το χάσαμε για πάντα, δεν είναι εύκολη υπόθεση. Η μόνη λύση είναι, όμως, να αποχαιρετήσεις αυτό που φεύγει «σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος». Τουλάχιστον «σαν». Μέχρι να γίνεις θαρραλέος. 
 Αποφθεύγματα του μεγάλου Αλεξανδρινού ποιητή Οδηγίες χρήσης:  Ο σκοπός του είναι, αν βρεις κάτι και σου «μιλήσει», να ψάξεις και να διαβάσεις ολόκληρο το ποίημα.   Ο παντρεμένος ζει σαν σκύλος και πεθαίνει σαν άνθρωπος. Ο ανύπανδρος ζει σαν άνθρωπος και πεθαίνει σαν σκύλος. 

 Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα που πρέπει το μεγάλο ΝΑΙ ή το μεγάλο ΟΧΙ να πούνε. 

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις μες την πολλή συνάφεια του κόσμου, Μες στες πολλές κινήσεις και ομιλίες.

 Δώδεκα και μισή. Πώς πέρασεν η ώρα. Δώδεκα και μισή. Πώς πέρασαν τα χρόνια. 
 Η Ιθάκη σ’ έδωσε τ’ ωραίο ταξίδι. Χωρίς αυτήν δεν θάβγαινες στον δρόμο. Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια.
 Σώμα, θυμήσου όχι μόνο το πόσο αγαπήθηκες, όχι μονάχα τα κρεβάτια όπου πλάγιασες, αλλά κ’ εκείνες τες επιθυμίες που για σένα γυάλιζαν μες στα μάτια φανερά, κ’ ετρέμανε μες στη φωνή – και κάποιο τυχαίον εμπόδιο τες ματαίωσε.



by vneos1987.blogspot

Πέμπτη, 15 Φεβρουαρίου 2018

Μόνο οι ευφυείς άνθρωποι νιώθουν πλήξη, γιατί δεν βρίσκουν κανένα νόημα στη δύναμη, στο κύρος, στο χρήμα (Osho)

Όλοι αυτοί οι άνθρωποι είναι βαρετοί.



Και πάλι, δεν αισθάνονται πλήξη όλοι οι άνθρωποι. Χρειάζεται ευφυΐα για να νιώθει κανείς πλήξη. Γι’ αυτό, βαριούνται μόνο εκείνοι οι πολύ σπάνιοι, οι πολύ ευφυείς άνθρωποι.

Από αυτή τη πλήξη προκύπτει η αναζήτηση του νοήματος της ζωής. Εκείνοι που πλήττουν, απλώς δείχνουν πως δεν τους ικανοποιεί πια η ζωή που ζουν.

Υπάρχουν άνθρωποι που είναι απολύτως ευτυχισμένοι με χρήματα. Αν και έχουν ήδη συσσωρεύσει πολλά, εξακολουθούν να συσσωρεύουν όλο και περισσότερα.
Αυτοί δεν είναι στ’ αλήθεια ανεπτυγμένα όντα. Είναι το χαμηλότερο είδος ανθρώπου. Η ευφυΐα τους δεν έχει ανθίσει ακόμη. Είναι ακόμα σπόρος. Είναι απλώς η δυνατότητα.
Οι άπληστοι άνθρωποι είναι ασφαλώς και έξυπνοι και πονηροί, μα δεν θα βρεις καθόλου ευφυΐα σ’ αυτούς. Δεν έχουν ούτε δημιουργικότητα ούτε οξύνοια. Το ίδιο συμβαίνει και με τους ανθρώπους που διψάνε για δύναμη, για θέσεις εξουσίας, για μεγαλύτερο κύρος.
Όλοι αυτοί οι άνθρωποι είναι βαρετοί. Η ζωή τους είναι του χειρότερου είδους. Δεν έχουν καμία αίσθηση ομορφιάς, ποίησης, μουσικής και δεν έχουν αισθητική. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι οι μεγάλες καρέκλες. Είναι κούφιοι άνθρωποι. Το μόνο που υπάρχει μέσα τους είναι μαύρο σκοτάδι. Αυτοί οι άνθρωποι όμως δεν βαριούνται ποτέ. Συνεχώς ασχολούνται με κάτι και προσπαθούν να κερδίσουν δύναμη, κύρος, χρήματα. Και είναι ευχαριστημένοι. Ακόμη και το ελάχιστο να πετύχουν με τις προσπάθειές τους, τους βλέπεις πολύ χαρούμενους.
Μόνο οι ευφυείς άνθρωποι νιώθουν πλήξη, γιατί δεν βρίσκουν κανένα νόημα στη δύναμη, στο κύρος, στο χρήμα. Βεβαίως υπάρχει χρησιμότητα στο χρήμα, αλλά δεν υπάρχει νόημα.
Μόνο εκείνοι οι σπάνιοι άνθρωποι που βλέπουν πόσο μάταια είναι όλα αυτά, νιώθουν ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα της ζωής τους είναι η πλήξη.
Το πρώτο πράγμα που θα ήθελα να σου πω, είναι να νιώθεις ευλογημένος. Η πλήξη είναι σύμπτωμα ανώτερης ευφυΐας. Εξαιτίας αυτής της πλήξης, ο άνθρωπος αρχίζει να κινείται προς τα μέσα. Βρίσκοντας μάταια τα εξωτερικά, στρέφεται προς τα μέσα, επειδή δεν μπορεί να πάει πουθενά αλλού.
Η ευφυΐα του είναι τόσο καθαρή, τόσο διαυγής, που μπορεί να δει ότι μπορεί να έχει όλα τα χρήματα του κόσμου, και πάλι θα είναι ο ίδιος άνθρωπος.
Μπορεί να έχει όλη τη δύναμη του κόσμου, μα δεν θα μπορεί να ξαναγεννηθεί μέσα απ’ αυτήν. Μπορεί να έχει όλη τη γνώση που είναι διαθέσιμη, και πάλι όμως θα παραμένει μέσα του ο ίδιος βλάκας.
Ο ευφυής άνθρωπος αντιλαμβάνεται πολύ γρήγορα τη ματαιότητα των εξωτερικών πραγμάτων. Τίποτα δεν τον ικανοποιεί, τίποτα δεν έχει σημασία και νόημα. Και η πλήξη του γίνεται βαρύτερη μέρα με τη μέρα.
Τώρα υπάρχουν δύο πιθανότητες. Η μία είναι η δυτική:
Αν κοιτάζεις μόνο μέσα από τη λογική, δεν θα βρεις κανένα νόημα στη ζωή. Τότε η πλήξη οξύνεται και γίνεται ανυπόφορη. Εισχωρεί σε ολόκληρη την ύπαρξή σου και διαποτίζει κάθε στιγμή της ζωής σου.
Αν κοιτάξεις μόνο μέσα από το κεφάλι, μόνο μέσα από τη λογική, ολόκληρη η ύπαρξη μοιάζει μάταιη, χωρίς νόημα.
Η δυτική προσέγγιση είναι προσανατολισμένη στο κεφάλι. Είναι λογική, είναι αριστοτελική.
Έχει δώσει σπουδαία τεχνολογία και επιστήμη, μα δεν μπορεί να δώσει νόημα στη ζωή.
Όταν ο νους αποτυγχάνει, όταν η λογική αποτυγχάνει, αυτό δεν σημαίνει ότι η ζωή έχει αποτύχει. Σημαίνει απλώς πως οτιδήποτε μπορούσε λογικά να γίνει, έχει γίνει.
Τώρα πρέπει να κοιτάξεις στα βαθύτερα επίπεδα του είναι σου – και υπάρχουν βαθύτερα επίπεδα: Βαθύτερα από το νου σου, είναι η καρδιά σου. Βαθύτερα από τη λογική, είναι η αγάπη. Βαθύτερα από την επιστήμη, είναι η τέχνη. Βαθύτερα από τα μαθηματικά, είναι η μουσική.
Η Ανατολή δεν αρχίζει από το νου, αλλά μπαίνει στον κόσμο των συναισθημάτων από την καρδιά. Και τότε εμφανίζεται το νόημα και αρχίζει να εξαφανίζεται η πλήξη.
Κινήσου από το κεφάλι προς την καρδιά. Η καρδιά όμως είναι απλώς και μόνο ο ενδιάμεσος σταθμός. Το κεφάλι σου δίνει επιστήμη, η καρδιά σου δίνει τέχνη και το είναι σου, που βρίσκεται ακόμη πιο πέρα, σου δίνει έκσταση. Και αυτή η έκσταση είναι το ζητούμενο.
Η αίσθηση της πλήξης δείχνει απλώς ότι είσαι έτοιμος για το ταξίδι προς τα μέσα.
Αν δεν το κάνεις, θα νιώθεις ότι έχεις κολλήσει. Τώρα το κεφάλι δεν μπορεί να σε ικανοποιήσει άλλο πια. Η καρδιά θα σου επιτρέψει να ρίξεις μια φευγαλέα ματιά, θα σου ανοίξει το παράθυρο.
Χρησιμοποίησε την πλήξη ως εφαλτήριο προς το υπέρτατο και τότε θα νιώσεις ευγνωμοσύνη ακόμα και στην εμπειρία της πλήξης, που είναι οδυνηρή, γεμάτη αγωνία.
Ο σοφός άνθρωπος όμως μπορεί να μεταμορφώσει ακόμα και την δυστυχία σε ευλογία, ενώ ο ανόητος καταστρέφει όλες τις δυνατότητες για ευλογία και προκαλεί δυστυχία από όλα εκείνα που μπορούν να δημιουργήσουν έναν παράδεισο μέσα σου.





Βαριέμαι

OSHO

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΡΕΜΠΕΛ

by vneos1987.blogspot