Text Reader with Translation
Στο χωριό είναι ο τρελός του χωριού· στην πόλη είναι ο τρελός με κοστούμι, αξίωμα και κοινό που τον χειροκροτεί.
Στο χωριό, οι άνθρωποι γνωρίζονται μεταξύ τους. Ο ένας ξέρει τον άλλον, ξέρει την ιστορία του, την οικογένειά του, τις αδυναμίες του και τον χαρακτήρα του. Γι’ αυτό, σε ένα χωριό δύσκολα βλέπεις κάποιον να μένει εντελώς μόνος ή άστεγος. Αν κάποιος πεινάσει, κάποιος θα του δώσει φαγητό. Αν κάποιος πέσει, κάποιος θα τον σηκώσει. Όχι επειδή το χωριό είναι τέλειο, αλλά επειδή υπάρχει ακόμα μια μορφή κοινότητας, ντροπής, ευθύνης και αλληλοβοήθειας.
Στο χωριό υπάρχει ο “τρελός του χωριού”, αλλά όλοι ξέρουν ποιος είναι. Δεν μπορεί εύκολα να κρυφτεί πίσω από μάσκες. Στην πόλη, όμως, μέσα στην ανωνυμία και στην κοινωνία της εικόνας, ο ίδιος άνθρωπος μπορεί να φορέσει κοστούμι, να μάθει να μιλάει όμορφα, να πουλήσει αυτοπεποίθηση και να παρουσιαστεί ως επιτυχημένος, δήμαρχος ή ακόμα και πρωθυπουργός. Η συλλογικότητα προστατεύει τον άνθρωπο. Η ανωνυμία προστατεύει τη μάσκα.
Εκεί αρχίζει η διαφορά ανάμεσα στην αριστερή και στη δεξιά λογική.
Η αριστερά ως ιδεολογία βασίζεται στον άνθρωπο. Βασίζεται στην ιδέα ότι κανένας δεν πρέπει να μένει μόνος, ότι η κοινωνία πρέπει να προστατεύει τον αδύναμο, ότι η παιδεία, η υγεία, η εργασία και η αξιοπρέπεια δεν πρέπει να είναι προνόμια των λίγων. Η αριστερή σκέψη, στην καθαρή της μορφή, μοιάζει με το χωριό: ο ένας βοηθά τον άλλον, γιατί καταλαβαίνει ότι κανένας άνθρωπος δεν είναι εντελώς ανεξάρτητος από τους άλλους.
Το πρόβλημα είναι ότι η αριστερή ιδεολογία πολλές φορές δεν απέτυχε ως ιδέα, αλλά απέτυχαν οι άνθρωποι που προσπάθησαν να την εφαρμόσουν. Οι αριστεροί λύκοι χρησιμοποίησαν τα αριστερά πρόβατα. Μίλησαν για ισότητα, δικαιοσύνη και λαό, αλλά στην πράξη πολλές φορές έστησαν μηχανισμούς εξουσίας, ελέγχου και προσωπικού συμφέροντος. Δηλαδή πήραν μια ιδέα που γεννήθηκε για να προστατεύσει τον άνθρωπο και τη χρησιμοποίησαν για να ανέβουν οι ίδιοι πάνω από τον άνθρωπο.
Η δεξιά λογική, από την άλλη, βασίζεται περισσότερο στον ατομικισμό, στην αγορά, στην ιδιοκτησία, στον ανταγωνισμό και στο πορτοφόλι. Μιλάει για ελευθερία, αλλά συχνά εννοεί την ελευθερία του ισχυρού να επιβάλλεται στον αδύναμο. Μιλάει για έθνος, τάξη, παράδοση και ασφάλεια, αλλά πολλές φορές αυτά χρησιμοποιούνται σαν εργαλεία για να κρατούν τα πρόβατα ήσυχα, ενώ οι λύκοι τρώνε από πάνω.
Η δεξιά, στην πιο σκληρή της μορφή, δεν προσπαθεί να προστατεύσει τον άνθρωπο από τον λύκο. Του λέει να γίνει λύκος για να επιβιώσει. Το πρόβλημα είναι ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν είναι λύκοι. Είναι απλοί άνθρωποι που θέλουν να ζήσουν με αξιοπρέπεια, να εργαστούν, να μεγαλώσουν τα παιδιά τους και να μη φοβούνται ότι αύριο θα τους πετάξει το σύστημα έξω.
Γι’ αυτό η αριστερά ως ιδέα έχει πιο ανθρώπινη βάση. Θέλει να προστατεύσει τον άνθρωπο από τη ζούγκλα. Η δεξιά καταλαβαίνει καλύτερα τη ζούγκλα, αλλά πολλές φορές τη νομιμοποιεί. Η αριστερά χωρίς προσωπική ευθύνη γίνεται εξάρτηση. Η δεξιά χωρίς κοινωνική ευθύνη γίνεται ζούγκλα.
Η τελική αλήθεια είναι αυτή:
Η αριστερά έχει καλύτερη ηθική βάση.
Η δεξιά καταλαβαίνει καλύτερα το ένστικτο του λύκου.
Η τραγωδία είναι ότι ο κόσμος κυβερνιέται συχνά από λύκους που μιλούν είτε αριστερά είτε δεξιά, ανάλογα με το ποια μάσκα πουλάει καλύτερα.
Στο τέλος, οι λύκοι, είτε είναι αριστεροί είτε δεξιοί, φαίνονται από ένα απλό πράγμα: από το αν τα πρόβατα φεύγουν από το μαντρί ή αν μένουν.
Αν ο κόσμος εγκαταλείπει τη χώρα του, αν φεύγει για να βρει αξιοπρέπεια αλλού, τότε δεν μιλάμε για βοσκούς. Μιλάμε για λύκους που έφαγαν το μαντρί από μέσα, είτε φορούσαν αριστερή είτε δεξιά προβιά.
Αν όμως ο κόσμος μένει στη χώρα του, αν μπορεί να ζήσει, να εργαστεί, να μεγαλώσει τα παιδιά του και να νιώθει ότι έχει μέλλον στον τόπο του, τότε εκεί δεν μιλάμε για λύκο ντυμένο πρόβατο. Μιλάμε για πραγματικό βοσκό.
Γιατί ο αληθινός βοσκός δεν φαίνεται από τα λόγια του. Φαίνεται από το αν τα πρόβατα μένουν κοντά του ή αν τρέχουν να σωθούν μακριά του.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου